ای مولا و ای پیر من
خودم را به ظاهر به شما سپرده ام . کمکم کن تا باطنا و قلبا نیز خود را به شما بگذارم که فقط ظاهرم تغییر نکند بلکه وجودم و روحم نیز به کمال نزدیک شود
حضرت پیر همیشه می فرمودند : درویشی و در خویشی
اگر هر سالکی بتواند به خود و نفس خود بیشتر بپردازد و مراقبت از خود را به تجسس از احوال دیگران ترجیح بدهد دنیای سلوک برایش بسیار زیبا و جذاب می شود .
اما معمولا یکی از آفت های مستتر سلوک که گریبان خیلی ها را آرام می گیرد این است که سعی می کنیم خودمان را نبینیم و مدام در احوالات دیگران تجسس کنیم و در مورد آن ها قضاوت کنیم . امری که بسیار مذموم است و حتی در صلاحیت ما نیز نیست .
قضاوت در مورد احوال دیگران صرفا در صلاحیت پیر طریقت است که ایشان هم هیچگاه اسرار دیگران را که ناشی از قضاوت و دید باطنی خود است فاش نمی کند .
پس اگر قضاوت می کنیم و یا قضاوت می کنند مراقب باشیم که وسوسه نفس است و...
... ما عرفان نفسی و شهوانی نمی خواهیم . عرفانی که عارف بر عرفا باشیم نه . ما عرفانی را می خواهیم که عملی باشد . حضرت علی ( ع ) گفت : یا محمد ، تو با دو چشم دیدی ؛ من اگر نبینم پرستش نمی کنم . ما در این خط حرکت می کنیم . ما در خط این عرفانیم .
آیا عرفان در این مسیر و خط بد است ؟ چه کسی طالب این عرفان نیست ؟
حالا اسمش را بگذار شیعه ، درویش ، مخلص علی . وقتی خودت را شناختی می توانی خدا را بشناسی و پی به مقام علی ببری .
پس برادرم ، ما وظیفه ای داریم ، یا دم نمی زنیم یا اگر دم زدیم قبلا قدمش را می زنیم . مردم را فریب نمی دهیم « و مکرو و مکرالله و الله خیر الماکرین »
تفسیر آیه 36 سوره انعام
در آیه 36 خدا می فرماید : « ای رسول ، دعوت تو را فقط زنده دلان عالم می پذیرند » چه کسانی زنده دلانند ؟ آن هایی که نفس خودشان را می کشند . اگر نفست را کشتی ، قلبت زنده می شود و اگر قلبت را کشتی ، نفست زنده . منظورم این قلب گوشتی نیست ؛ این قلب فقط ذکر و آن عرش عظیم است که در وجود انسان زنده میشود .
چه کسانی هستند که این آیه را می شنوند و انجام می دهند ؟ زنده دلان ، آن ها که با نفس مبارزه می کنند و پیرو نفس نیستند و قلبشان زنده هست . به فرمایش علی ( ع ) که قلبش خدا را به او نشان می داد ، وقتی زنده شد خدا را به او نشان خواهد داد .
( گزیده ای از تفسیر حضرت پیر غریب )