یکی از سئوالاتی که مدام هر سالک باید از خود بپرسد و اتفاقا مورد سئوال غیر طریقتی ها هم نیز هست این است که هدف طریقت علویه قادریه صادقیه چیست ؟ چرا باید در طریقت ورود پیدا کنیم و...؟
اصلی ترین کارکرد طریقت و یا نتیجه طریقت در زندگی اجتماعی و فردی افراد ُ عبارت است از ارتقا کیفیت زندگی . یعنی یک فرد طریقتی خوب زندگی می کند و خوب زندگی کردن به معنی تجملاتی زندگی کردن نیست البته ثروت و دارایی های مادی با طریقت در تضاد نیست اما در طریقت حتی ثروت نیز باید از محل صحیح آن تحصیل شده باشد و در محل صحیح آن نیز هزینه شود . لذا خوب زندگی کردن به معنی لذت بردن معنوی از نعمت حیات است به نحوی که به دلیل بری بودن از صفات غیر الهی هم دیگران از مصاحبت با فرد طریقتی مستفیذ می شوند وهم او از زندگی با دیگران لذت می برد و جالب اینکه هم او از عملکرد خودش راضی است و هم خداوند از او و همه این ها در گرو داشتن قلبی مملو از عشق و محبت و دوستی و خدمت است و...
پس یک طریقتی مدام از رذائل و خصایص نفسانی و شیطانی و غییر الهی به دور است و به سبب این خصیصه دارای آرامشی است که از زندگی و حیات لذت می برد
در حدیث معراج خداوند پرسید: اى احمد آیا آثار روزه را مىدانى؟ پاسخ داد: خیر. خداوند فرمودند: نتیجه روزه کمخورى و کمگویى است. و آن حکمت را به ارمغان مىآورد و حکمت معرفت را در پى دارد و معرفت یقین را. و وقتى که بندهاى به یقین رسید باکى ندارد که چگونه روزگار را سپرى کند. در سختى یا آسانى و این مقام خوشنودهاست. و هر کس طبق خوشنودى من رفتار کند، سه خصلت را به او مىدهم: شکرى که نادانى همراه آن نباشد، یادى که فراموشى نداشته باشد و دوستیى که دوستى من را بر دوستى آفریدگانم ترجیح دهد. هنگامى که او من را دوست داشت، من هم او را دوست خواهم داشت، دوستى او را در دل بندگانم انداخته و چشم قلب او را به عظمت جلالم مىگشایم و علم آفریدگانم را از او پنهان نمىدارم، در تاریکى شب و روشنایى روز با او مناجات مىکنم تا آنجا که سخن گفتن و همنشینى او با بندگانم قطع شود و کلام خود و فرشتگانم را به گوش او مىرسانم و اسرارى را که از بندگانم پنهان کردهام براى او آشکار مىکنم...، عقل او را غرق در شناخت خود کرده و درک او را بالا مىبرم، مرگ را بر او آسان مىکنم تا وارد بهشت شود و وقتى که ملک الموت او را ملاقات کند، به او مىگوید: آفرین بر تو و خوشا به حالت خوشا بحالت خداوند مشتاق تو است... خداوند مىگوید: این بهشت من است، در آن بخرام و خوش باش و در همسایگیم ساکن شو. روح انسان مىگوید: خدایا خود را به من شناساندى و با این شناخت از جمیع آفریدگانت بىنیاز شدم. قسم به عزت و جلالت اگر خوشنودى تو در این است که قطعه قطعه شده یا هفتاد بار به بدترین شکل کشته شوم خوشنودى تو براى من دوست داشتنىتر است... آنگاه خداى متعال مىفرماید: به عزت و جلالم سوگند، هیچگاه مانعى بین خود و تو قرار نمىدهم، تا هر وقت خواسته باشى بر من وارد شوى، که با دوستان خود چنین کنم.
اولیا الهی و عموما افرادی که می توان ایشان را در زمره انسان های کامل قلمداد کرد ُ کسانی هستند که تمامی ابعاد وجودیشان در مسیر تعالی قرار گرفته و به کمالی جامع دست یافته اند . ما افراد بسیاری را می شناسیم که در برخی از جنبه های عمومی و یا حتی اختصاصی زندگی بشری در سطوح عالی هستند اما در بخش های دیگر دچار نقصان هستند . اصلی ترین علتی که می تواند این زمینه را فراهم نماید عدم شناخت انسان است .
اولیا الهی به دلیل اتصال به منبع فیض هستی بخشُ شناخت جامعی از مراتب و توانمندی های انسانی دارند و لذا با مدد و استمداداز خالق ناظم همه وجود خود را در روند تکامل قرار می دهند و...
حضرت پیر غریب حاج سید علی اشرف صادقی نیز به دلیل تحصیل و تهذیب در مکتب نبوی و طریق علوی بسیار زیبا به این جامعیت دست یافته بود و الگویی غنی برای طالبان و علاقمندان به کمال و معنویت بودند .
ایشان صرفا یک عارف و یا شیخ که امورش با مسائل عرفانی سپری شود ُ نبودند بلکه پژوهشگری ژرف اندیش بودند که علاوه بر اشراق قلبی بر مبانی عرفانی از تیزبینی های علمی و عرفان نظری نیز بهره وافی و کافی داشتند و همگان را نیز به این امر ترغیب می فرمودندو به شدت از تقلید کورکورانه و پذیرش صرف منع می نمودند .
این عارف بالله ُ زندگی دنیوی را به مانند اجداد طاهرش فرصتی مغتنم برای تعالی خود و خدمت به نوع بشر تلقی می فرمودند و لذا با تشکیل خانواده و ایفای نقش و وظیفه همسری و پدری در عالی ترین سطحُ تلفیق دین و دنیا را برای همگان ترسیم فرمودند
همچنین ایشان مدیری مدبر و معلمی زمان شناس بود که به زیبایی تمام ابعاد دین مبین اسلام را در قالب طریقت علویه قادریه صادقیه با شکلی نوین و پویا به کام انسان های جویای حقیقت به ویژه جوانان ریختند و در این میان نشان دادند که هم مخاطب شناس بسیار متبحری هستند و هم به منبع عظیم طریقت و حقیقت متصل و مشرف هستند .
ایشان به مقتضیات جامعه اسلامی و انسانی نیز اشراف مثال زدنی داشتند و با درک ضرورت ها و زدودن پیرایه های اضافی ُچهره ای نو از تصوف علوی به جامعه ارمغان نمودند که برکات آن در زمان ساری و جاری است
ادامه دارد
شما هم می توانید از ویژگی های حضرت پیر برای ما بنویسید
سلام بر رمضان و اهالی رمضان
رمضان نه تنها ماه میهمانی خدا بلکه ماه معاشقه با خدا نیز هست . ماهی که یک بار دیگر بنده عمیقا متوجه ارباب می شود و به یادمی آورد از کجاست و به کجا خواهد رفت و...
در رمضان بیاییم همت کنیم تا ....
شما بگوید تا چه شود و چه باید بشود
حضرت پیر غریب - حاج سید علی اشرف صادقی - می فرمودند : ما دو نوع توبه داریم . یکی توبه فردی که هر فردی می تواند در خلوت خودش با خدایش توبه کند و کسی جز خودش ضامن حفظ این توبه نیست .
اما به اعتبار آیه ( و توبوا الی الله جمیعا) یک توبه جمعی داریم که در طریقت اتفاق می افتد و اتفاقا این توبه دارای کارکرد های زیاد تربیتی و اجتماعی است .
فرد طالب وقتی قدم در طریقت می گذارد و می خواهد سالک بشود می باید در مقبل پیر و در حضور چند نفر شاهد از گذشته اش توبه کند و متعهد بشود به قبل رجوع نکند . حضور چند نفر شاهد در معیت پیر برای یک نفر مبتدی که قدم در وادی سلوک گذاشته است حکم بازدارندگی دارد به عبارتی ایشان مدام به صورت مستقیم و غیر مستقیم به طالب یاد آور می شوند که تو یک فرد توبه کار هستی و می باید ضمن حفظ عهد و پیمانی که با خدای خودت بسته ای به تلاش برای ارتقا مراتب نفسانی ات نیز همت گماری ...
لذا از اصلی ترین کارکردهای این بخش طریقتُ تجلی ( امر به معروف و نهی از منکر ) به عنوان ضمانت اجرایی حفظ حدود الهی و ترغیب و تشویق سالکین به وفای به عهد در حفظ توبه است
همچنین افرادی که شاهد توبه یک فرد مبتدی هستند خودشان نیز مدام به حفظ توبه و تعهدشان ملزم می شوند و اصولا لازمه شهادت برای توبه یک فرد ُ طهارت و پاکی روح و جان است که این افراد می باید از قبل در خودشان ایجاد کرده باشند و برای حفظ آن تلاش کنند . لذا کارکرد دیگر این توبه جمعی در طریقت اثر متقابل توبه بر افراد حاضر در جلسه است و به عبارتی سلوک افراد تواما با هم تلاقی می یابد و همه موظف می شوند با ( امر به معروف و نهی از منکر ) همدیگر را ارشاد نمایند